13 Haziran 2011 Pazartesi

Kısa kısa, minik gelişim yazısı

Fiziksel büyümesi yavaşladı. Nerdeyse 5 aydır hiç kilo almadı. 4 aydır hiç uzamadı. Bu ay 1 cm uzamış şükür.. Her geçen gün yeni davranış değişikleri görmüyoruz tabii. Ama ufak tefek farklılıklar var tabii..

Biraz destek yardımıyla ayakkabı ve pantolon giyebiliyoruz mesela.. Çıkarmak her zaman kolay olmuşken..

Artık daha bir erkek oğlum hep koruma iç güdüsü içinde. Sürekli bana sarılarak ''Anne seni hiç bırakmıyacağım, seni hep koruyacağım'' diyor. Büyümüş benim oğlum ben farketmeden...

Doğum günü süslerini bozmasın diye salondan çıkarmak isteyen babanesine '' Burası bizim evimiz sen çık'' demesi.. Babaneye bağırdı diye değilde, kendini savunması.. gururum okşanıyor işte.




Bu arada çok duygusal benim oğlum. Yatarken '' benim annem güzel annem beni al kollarına..'' diye başlayan ninniyi söylerken içli içli ağlamaya başlıyor. Çok üzülüyormuş ben bunu söylerken güzel oğlum..

Parkta oynarken 3 . bir kişiyi kabul etmekde çok zorlanıyor.Birine kafayı taktımı hep onunla oynamak istiyor benim bencil oğlumm.

Ne? Nasıl? Neden? neden? neden? Sürekli ama sürekli benim öğrenmeye aç oğlum..

Şu sıra büyüme ve büyütme konusunda kafam daha rahat bazen fazla evham yapıyorum. Umarım bu arada sana olumsuz kalıcı izler bırakmıyorumdur oğlummm.

3 yorum:

Mlke dedi ki...

Onlar büyüyor biz yaşlanıyoruz :P

maşallah kuzuya nasılda bir anda aslan kesiliyorlar ama yazık babaanneyede ya :))

sanberk dedi ki...

3 yaşında mı oldu Koca delikanlı olmuş desene annesi.Maşallah annesi çok çok akılı bir çocuk o.Bak anesini de kurumuş AFFERİN delikanlı.
Canım bu son cümle hepimiz aynı şey dert ediyoruz galiba.Mükemel anne olamayız birçok hatta yapıyoruz ve yapacağız.Bir şekilde izxler kalıyordur ama onları ne kadar sevdiğimiz biliyorlar hissediyorlar ve herşeye rağmen bizim idela olmadığımız kanbul ediyorlar.Bizm işimiz onları sevmek bu tüm yaptığımız doğru olmayan davranışları siliecektir.

Gamzegül dedi ki...

anne olmak ve onun her geçen gün gelişimini izlemek ne güzeldir